سفرنامه اردوی مشهد مقدس

به نام خدا
سفرنامه اردوی مشهد
بنابر آنچه قبلا اعلام شده بود روز یکشنبه 7 بهمن مقارن ساعت سه جهت عزیمت به مشهد مقدس و آغاز اردوی دانشجویی موسسه به فرودگاه شهید بهشتی اصفهان وارد شده و جهت بررسی افرادثبت نامی و اخرین توصیه ها دانشجویان عزیز شرکت کننده در اردو را گرد هم جمع کرده و در کنار هم شور و شعف خاصی در تمامی افراد حاضر مستولی گردید ، حضور حاج آقا عابدینی هم که استدراک و بینش صحیح امکان مقدسه را دارند ملتزم اردو گردیدند که موجبات حس بسیار خوبی را فراهم اوردند ، قطع یقین حضور ایشان باعث دلگرمی و نشاط بیشتری جهت اردو گردید.
راس ساعت مقرر ، همراهان اردو با نظم شایسته به گیت خروج وارد و سوار هواپیما شدیم ، طول پرواز یک ساعت ربع اعلام گردید ، بعد از گذشت زمان سفر و دمادم نزدیک شدن به فرودگاه هاشمی نژاد مشهد ، با توجه به تاریک شدن هوا قبه و بارگاه حضرت رضا از پنجره هواپیما به صراحت خود را نشان داد و کسوت و حشمت حضرتش چون خورشیدی در دل فروزان شد،بی اختیار چشمان به اب دیده شوق تر گردید ، گویی عطر فضای حرمش در جان می آمد ، آقا جان از اینکه طلبیدی و منت بر این شیعیان جوان و طالب دانش خود گذاردی ، زبان به اعتذار مانده که چنان حالی دست داده که قدرت تشکر نیست ، راس ساعت وارد هتل محل اقامت شده و نسبت به اسکان واقامت دادن اردو اقدام و هماهنگی های لازم وتوصیه مهم نیز به عمل آمد ، به امید زیارت و برخورداری از موهبات حضرتش.


صبح روز دوشنبه هشتم بهمن ماه پس از اجتماع در محل رستوران هتل جهت صرف صبحانه ، طبق برنامه ایی که حاج اقا عابدینی اعلام فرمودند ، دیدار از طوس و مقبره فردوسی بزرگ را پیشنهاددادند که توسط گروه پذیرفته شد ، و پس از صرف صبحانه و کمی استراحت ، طبق قرار معین شده در معیت حاج آقا عابدینی به سمت ام القراء ادب پارسی حرکت کردیم ، ناحیه طوس یکی از خوش اب و هوا ترین امکان مشهد بزرگ است و علیرغم هجمه شهر نشینی باز اثار زراعت وفلاحت به چشم میخورد ، مقبره فردوسی ، در آخرین حد محل طوس واقع است ، مقبره ایی که در حد شان وشخصیت این عالم بزرگ و به درستی عیسی زبان و فرهنگ پارسی است ، بین راه دوران صباوت و اولین روزهای مدرسه را به یاد می اوردم که اولین مطلب که یاد گرفتیم بیت :
توانا بود هر که دانابود
زدانش دل پیر برنا بود
و اینک گروهی به دیدار بزرگ علم وادب میروند که دلشان از شعشعه دانش متجلی است ، و میایند تا حریم حرمت پاسدار فرهنگ و زبان پارسی را پاس دارند .مقارن ساعت ده و نیم به مقبره رسیدیم ، و گروه با شادی تمام به دیدار فردوسی شتافتند ، مقبره فردوسی در حقیقت براساس مقبره کورش بنا شده است ، و زیبایی محسور کننده ایی دارد و در عین سادگی ، در اوج و تلالو خاصی است ، مزار فردوسی در زیر ساختمان قرار دارد و دارای شکوه خاصی است که هر بینده را که عرق ایرانی دارد ناخوداگاه قطره اشکی را از او می گیرد ، گویی فضای مقبره با وجود تابلوهای تجسمی اطرافش فضای حماسی باستان را تداعی میکند و گویی در حال در معرکه جنگ رستم و سهرابی و یا به همراه رستم در میدان هفت خوان اویی ، عظمت و سعت تفکر فردوسی حتی در مقبره اش منقلب کننده است ، فضای بیرونی آرامگاه باغی است و ربروی آرامگاه حوض بررگی که منبعث از خلق و نگاه ایرانی دارد .گویا با دیدار از ارامگاه فردوسی ، تجدید میثاقی کردیم که دلها را به انوار دانش برین نماییم و توانایی خود را با دلی روشن به فتراک سپهر لاجورد رسانیم.
ساعاتی با دانشجویان عزیز در محوطه ارامگاه گپ و گفتگویی داشته و حاج آقا عابدینی هم توضیحات مبسوطی را بیان داشتند.
استفاده از فضای ارامگاه فردوسی و بیانات شیوای حاج اقا عابدینی ،روز فراموش نشدنی را در دفتر خاطراتمان ثبت کرد به امید درخشش فرهنگ و هنر و دانش ایران و ایرانی..

آخرین شب سفر مشهد مقدس
حال و هوای حرم
شکوه و جلال این قبله شیعیان ، چنان است که وقتی بالاخص پیاده از هر ضلع حرم که باشی، دلت پر می گیرد و انگار دیگر متعلق به دنیا نیستی ، سبک میشوی ، و دنیا حقیر ، ذهنت انگار پاک میشود ، و جلوگاه ایزدنمای امام رضا را می بینی که از عرش تا فرش دعا گو و ثنا گویش هستند.
یا امام رضا بپذیر ما را که با قلبهایی آکنده از ناگفته ها نزدت آمدیم که محرمی را جز تو نداریم ، سر به آستانت گذاریم و درد دل گوییم و ای دارالشفای دل ، دل را شفا ده ، آنگونه که پر پروازی شود به سوی حقیقت و حق..
در این سه شب به همراهی همراهان ، فیض زیارتی خاص نصیب گردید


آخرین روز سفر چهارشنبه 10 بهمن
روز اخر است ، دلگیریم ، و چنان است که قدرت حرکت سلب است ، چگونه این بارگاه را و این عظمت روحانی را ترک کنیم ، و چطور این نوازشگر روح و جان را وداع گوییم
آقاجان ، مارا خواستی و پذیرفتی و منت زیارتت را از ما اغماض نکردی ، دلهایمان را روشن کردی و از خوان کرمت مستفیذمان نمودی ، و امروز که بنابر ضرورت باید بارگاه بی بدیلت را ترک کنیم ، دعای خیرت را توشه سفرمان قرار ده ، و دعاهایمان را مقبول درگاه حق گردان ، و این اخلاص و خلص بودن را ودیعه تمام عمرمان قرار ده
آقاجان ، نعمت زیارتت را از ما نگیر ، و از تو می خواهیم تا هرسال این توفیق نصیبمان گردد
فدای آن حرمت و آن بارگاهت...